✨ Le Corbusier, meubelontwerper - Collectie van LC1 tot LC17

Inhoudsopgave

In een lange carrière van klinkende mislukkingen en internationale successen ontwierp architect Le Corbusier een collectie van 17 meubelstukken die emblematisch zijn voor het functionalistische tijdperk en de industriële esthetiek van Frans design.

Hier is de volledige lijst.

Leven en werken van Charles-Edouard Jeanneret, bekend als Le Corbusier

Charles-Édouard Jeanneret-Gris, bekend als Le Corbusier, werd geboren op 6 oktober 1887 in La Chaux-de-Fonds, Zwitserland. Zijn vader had een horlogeriebedrijf en zijn moeder gaf pianoles.

Hij kreeg zijn opleiding op een school met strenge methodes en maakte daarna kennis met horlogemaken en architectuur.

Hij werkte voor Auguste Perret in Parijs en daarna voor Ludwig Mies van der Rohe en Walter Gropius in Berlijn. Hij lanceerde zijn eigen architectenbureau in 1912, maar het had moeite om klanten te vinden en Le Corbusier verhuisde het naar Parijs in 1917, toen de verwoesting van Oost-Frankrijk nieuwe perspectieven voor hem opende… maar ook daar kwijnde hij weg.

Pas met de komst van zijn neef Pierre Jeanneret in 1922 begon zijn architectenpraktijk te bloeien. Na de publicatie van zijn manifest voor moderne architectuur bouwde hij het ene gebouw na het andere.

In die tijd realiseerde Le Corbusier zich dat de meubels van die tijd niet pasten bij zijn architecturale ideeën, dus begon hij zijn eigen meubels te ontwerpen.

Zijn ontmoeting met de jonge Charlotte Perriand, die hij in 1927 in dienst nam (hun samenwerking duurde 10 jaar), zou van doorslaggevend belang blijken, want zij verdedigde vergelijkbare ideeën toegepast op meubilair. De beroemde stoelen die LC voor Le Corbusier tekende waren in feite grotendeels ontwerpen van Charlotte Perriand (met medewerking van Pierre Jeanneret) om de gebouwen die aan Le Corbusier waren toevertrouwd uit te rusten.

In 1929 nam Le Corbusier samen met Jean Prouvé en Rober Mallet-Stevens deel aan de oprichting van de Union des Artistes Modernes, die tot doel had de decoratieve kunst radicaal te vernieuwen.

In de jaren 1930 ontwierp hij modernistische gebouwen over de hele wereld, met name in Brazilië.

In de jaren 1940 probeerde hij, omdat hij sterke affiniteiten had met de fascisten, zijn ideeën toegepast te krijgen in Vichy, maar zonder succes (in overeenstemming met de logica van het fascisme, dat erin bestaat overal in te falen).

Na de oorlog werden enkele van zijn projecten werkelijkheid, met name de Cité radieuse in Marseille en, een zeldzaam wapenfeit, een stedenbouwkundig plan in India.

Hij stierf in 1965 in Roquebrunne-Cap-Martin, Frankrijk, 77 jaar oud.

Lijst van meubels uit de Le Corbusier-collectie

Een paar opmerkingen om mee te beginnen.

Ten eerste zijn alle meubels van Le Corbusier genummerd, met het LC voorvoegsel van de ontwerper. We hebben dus meubelen die variëren van LC1 tot LC17.

Ten tweede, laten we duidelijk zijn: deze ‘LC’ meubels zijn zeker gemaakt onder leiding van Le Corbusier en voor de inrichting van de gebouwen waarvoor hij verantwoordelijk was – hij had geen eigen activiteit als meubelontwerper.

Maar deze stoelen, fauteuils, tafels en krukjes zijn niet noodzakelijkerwijs allemaal eigen creaties van Le Corbusier, maar eerder samenwerkingen gebaseerd op zijn principes en ideeën. De LC1, LC2 en LC3 zijn meer zijn eigen creaties. LC4 tot LC11 zijn gemaakt in samenwerking met Charlotte Perriand en Pierre Jeanneret.

Alle meubels van Le Corbusier worden sinds 1964 gedistribueerd door Cassina in de Maestri collectie.

In navolging van Bauhaus-onderzoek, met name door Marcel Breuer (met zijn beroemde B3 “Wassily” fauteuil) en Ludwig Mies Von Der Rohe, gebruikten de eerste fauteuils en stoelen van Le Corbusier metalen buizen als basismateriaal om de structuur van het meubilair te maken, in plaats van hout zoals in traditioneel vakmanschap.

LC2 / LC3 – Fauteuil

Deze fauteuil is verkrijgbaar in 2 versies, de LC2 “petit modèle” is in feite een fauteuil en de LC “grand modèle” is een sofa.

LC4 – Chaise longue

Deze chaise longue was het geesteskind van Charlotte Perriand, die het metalen onderstel had gezien in… een catalogus met vliegtuigonderdelen.

Le Corbusier chaise longue LC4 — LC4 chaise longue van Le Corbusier en Charlotte Perriand, uitgegeven door Cassina

LC5 – Sofa

In de meubels van Le Corbusier worden de poten vaak weggelaten.

LC6 – Tafel

LC7 – Stoel

Zonder armleuning/rugleuning wordt de LC7 stoel de LC8 kruk.

LC8 – Kruk

De LC8 kruk is de LC7 stoel zonder armleuning/rugleuning.

LC9 – Badkamerstoel

Deze badkamerstoel is gemaakt uit één stuk uitgerekt leer.

LC10 – Tafel

Deze tafel werd in 1928 alleen onder de naam van Charlotte Perriand tentoongesteld.

LC11 – Tafel

Deze tafel had oorspronkelijk een marmeren blad. Charlotte Perriand herzag het in 1984 en verving het door hout.

LC12 – La Roche Tafel

Deze tafel werd ontworpen voor het Maison La Roche.

LC13 – Fauteuil wagon fumoir

LC14 – Kruk

De LC14 kruk, die eruitziet als een eenvoudige doos, werd ontworpen voor de Cabanon in Roquebrune-Cap-Martin, een zeer eenvoudig gebouw bekleed met boomstammen.

LC15 – Vergadertafel

De LC15 vergadertafel was bedoeld voor gebruik in het atelier van Le Corbusier en al zijn stagiaires en medewerkers op 35 rue de Sèvres in Parijs.

LC16 – Tafel en plank

De LC16 tafel en plank werd gemaakt om de kinderkamers van de Unité d’Habitation de Rezé in te richten.

LC17 – Kapstok

De LC17 kapstok, het enige voorbeeld van het gebruik van kleur in het meubilair van Le Corbusier, werd ontworpen voor de cellen van de Camping Units in Roquebrune-Cap-Martin.